Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki „cookies” (tzw. „ciasteczka”).

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących „cookies” oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Więcej o plikach „cookies” oraz jak je wyłączyć: Informacja o plikach cookies / Polityka cookies

RSS:
PDF Drukuj Email


Opis herbu Bp. Piotra Turzyńskiego, Biskupa Pomocniczego Diecezji Radomskiej

 

Heraldyka kościelna, która powstała na podstawie ogólnych zasad heraldycznych, wypracowała w ciągu wieków własne zasady. Biskupom przysługują więc herby, w których nad tarczą herbową znajduje się kapelusz w kolorze zielonym, jak też w takim samym kolorze sznur i dwanaście chwostów, które są rozmieszczone po sześć, po obu stronach tarczy w trzech rzędach. Za tarczą herbową znajduje się krzyż, będący znakiem głoszenia Ewangelii, naśladowania Chrystusa i posługi apostolskiej.

 

Każdy herb biskupi wyraża przesłanie, które nadał mu jego właściciel. Tłumaczy je blazonowanie, czyli odczytywanie herbu. Opisu herbu dokonuje się z pozycji osoby stojącej za herbem, a nie patrzącej na niego. Komentarzem do herbu jest dewiza herbowa, nazywana zawołaniem biskupim, wypisana na banderoli znajdującej się pod tarczą.

 

Herb bp. Piotra Turzyńskiego, biskupa pomocniczego diecezji radomskiej, zbudowany jest na tarczy hiszpańskiej. W niebieskim polu znajduje się srebrny krzyż łaciński, który dotyka ramionami krawędzi tarczy herbowej, tak jak w wypadku tzw. figur zaszczytnych. Jest on przesunięty w lewo, przez co prawe jego ramię jest dłuższe. Pod nim – w prawej dolnej ćwiartce – umieszczona jest figura Matki Bożej.

 

Zachowana więc została tu zasada alternacji heraldycznej, gdyż położono metal (srebro) na barwę (niebieska). Srebro oznacza pokorę, czystość i przejrzystość. Niebieska tynktura tarczy symbolizuje zaś niebo. Jest ono celem Kościoła pielgrzymującego, na którego drogach obecna jest Maryja.

 

Przedstawienie herbowe podkreśla tajemnicę Odkupienia dokonaną przez Chrystusa na krzyżu. Główna figura heraldyczna, którą jest krzyż, posiada szczególne znaczenie w zestawieniu z drugim godłem, jakim jest figura Niepokalanej. Nawiązuje ona do wydarzenia Golgoty, gdzie pod krzyżem Chrystusa stała Jego Matka (por. J 19,25-27). Tam właśnie, jak uczył św. Augustyn – bliski bp. Piotrowi Turzyńskiemu poprzez studia patrystyczne i badania naukowe – z przebitego boku Chrystusa narodził się Kościół. Srebrny krzyż i srebrna figura Maryi symbolizują również chwałę i radość paschalną, zgodnie ze słowami św. Jana Chryzostoma: „Symbole klęski stały się symbolami zwycięstwa. W miejsce Ewy – Maryja, w miejsce drzewa poznania dobra i zła – drzewo krzyża”. W omawianym herbie krzyż staje się więc chwalebnym i zaszczytnym znakiem wierzących (por. Ga 6,14), a Maryja, wyciągająca ręce w dół w geście otwartych dłoni – Pośredniczką wszelkich łask.

 

Krzyż i symbol Matki Bożej nawiązują swą stylistyką do herbu św. Jana Pawła II. Odnosi się do niego także tynktura tarczy omawianego tu herbu. Odmienioną wersję papieskiego herbu bp Piotr Turzyński tłumaczy życiem w blasku Papieża-Polaka i przynależnością do Pokolenia Jana Pawła II. Dopowiedzieć należy, że w Roku Maryjnym, ogłoszonym przez tego Papieża, dzisiejszy biskup pomocniczy radomski przyjął w ówczesnej konkatedrze pw. Opieki NMP w Radomiu święcenia kapłańskie.

 

Figura Matki Bożej, którą bp Piotr Turzyński umieścił w swym herbie, jest przedstawieniem statuy z Centrum Ruchu Światło-Życie w Krościenku nad Dunajcem, a wykonanej przez artystę Wiesława Darocha. Figura ta nosi wezwanie „Niepokalanej, Matki Kościoła”. W ten sposób biskup pomocniczy diecezji radomskiej nawiązuje do Ruchu Światło-Życie, w którym sam przeżywał formację, w którym posługiwał młodzieży i rodzinom, i który stanowił środowisko jego dojrzewania do posługi biskupiej.

 

Na szarfie, umieszczonej pod tarczą, wypisana jest czarną majuskułą dewiza herbowa. Motto biskupiego posługiwania bp. Piotra Turzyńskiego „Ecclesia Mater – Mater Ecclesiae” („Kościół Matka – Matka Kościoła”) wyznacza drogę do tajemnicy Kościoła przez Maryję. Składa się z dwóch złączonych ze sobą członów. Pierwszy nawiązuje do silnie obecnego w starożytności chrześcijańskiej i epoce patrystycznej obrazu Kościoła jako Niewiasty – Oblubienicy i Matki. Po raz pierwszy terminu tego użył Tertulian w II w. Drugi człon przywołuje wydarzenie zakończonego pięćdziesiąt lat temu Soboru Watykańskiego II, który podał – jak mówił bł. Paweł VI - najobszerniejszą syntezę doktryny maryjnej, jaką kiedykolwiek opracował sobór powszechny. Ten sam papież, odpowiadając na prośbę biskupów polskich, ogłosił w czasie Soboru Maryję Matką Kościoła. Zawołanie „Ecclesia Mater – Mater Ecclesiae”, wpisane w formację proponowaną przez Ruch Światło-Życie, ponownie ukazuje związek bp. Piotra Turzyńskiego z tym posoborowym Ruchem. Było ono hasłem oazowego roku formacji w czasie, gdy w 1982 r. – rozczytując głos powołania – wstępował on do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu.

 

Biskup pomocniczy radomski rozpoczynając swą biskupią posługę z takim właśnie wezwaniem podkreśla piękno Kościoła i jego otwarcie na wszystkich „wpisanych” w tajemnicę dzieła Odkupienia. Wzywa jednocześnie orędownictwa Maryi, Matki Kościoła, która wszystkim powierzonym pod krzyżem Jej Matczynej Opiece powtarza słowa z Kany Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek Chrystus wam powie” (por. J 2,5).


ks. Albert Warso, Watykan

 

Msze Św. - gdzie, kiedy?

 
Miejscowość

Godzina

Dzień tygodnia

Parafie na stronach www

 

Galeria Foto

 
© 2017 Diecezja Radomska.
Kuria Diecezji Radomskiej ul. Malczewskiego 1; 26-600 Radom
Kontakt z administratorem
PODZIEL SIĘ CIEKAWYMI INFORMACJAMI
Powered by CHABER