Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki „cookies” (tzw. „ciasteczka”).

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących „cookies” oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Więcej o plikach „cookies” oraz jak je wyłączyć: Informacja o plikach cookies / Polityka cookies

RSS:
Bp Stefan Siczek - Biogram PDF Drukuj Email
Spis treści
Bp Stefan Siczek - Biogram
Strona 2
Wszystkie strony

Stefan Siczek urodził się 20 września 1937 r., w miejscowości Siczki, która wówczas należała do parafii Jedlnia. Rodzicami jego byli Jan i Julianna z domu Kamińska. Życie rodzinne było przeniknięte atmosferą wiary; swej mamie bp Stefan Siczek mówił, że była to „bardzo świątobliwa kobieta”. Sakrament chrztu świętego otrzymał 26 września 1937 r. przez posługę ks. Józefa Skoczewskiego, proboszcza parafii Jedlnia. W wieku dziesięciu lat otrzymał sakrament bierzmowania.

 

Przez pierwsze siedem lat życia przebywał w domu rodzinnym, gdzie wraz z sześciorgiem rodzeństwa pomagał rodzicom w pracach polowych. Podczas II wojny światowej wraz z całą rodziną i innymi mieszkańcami swej miejscowości musiał opuścić dom i udać się na tułaczkę, co mocno zapisało się w pamięci przyszłego biskupa.

 

Już w dzieciństwie odczuwał głos powołania do stanu duchownego. Był ministrantem i, pomimo że do kościoła trzeba było pokonać odległość 3 km, sumiennie uczęszczał na dyżury nie tylko w niedziele, ale i w dni powszednie. Przykłady gorliwej pracy kapłańskiej odnajdywał w życiu księży: ks. Mariana Nowakowskiego – ówczesny proboszcza parafii w Piotrowicach, ks. Feliksa Turbiarza – wikariusza parafii w Jedlni Letnisko, który przygotowywał go do Pierwszej Komunii świętej oraz ks. Józefa Gałana – wikariusza i prefekta parafii w Jedlni Letnisko. Późniejszy biskup pomocniczy diecezji radomskiej wyniósł ze swej parafii także bogactwo życia i doświadczenie spotkań ze zgromadzeniami zakonnymi: w okresie II wojny światowej do Jedlni Letnisko przybyły Siostry Służki Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej.

 

Po ukończeniu nauki w szkole w Piotrowicach w 1951 r. wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego Księży Misjonarzy w Krakowie. W krakowskiej szkole Stefan Siczek uczył się tylko rok. W 1952 r. władze komunistyczne przywłaszczyły sobie budynek szkoły, a samą szkołę zamknęły. Uczniowie zaś byli wzywani na przesłuchania do komunistycznych powiatowych urzędów ds. wyznań. Niemałe problemy ze znalezieniem nowej szkoły średniej miał również Stefan Siczek, który ostatecznie 1 września 1952 r. rozpoczął IX klasę Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. Tytusa Chałubińskiego w Radomiu. Po trzech latach nauki, w 1955 r. zdał z wynikiem dobrym egzamin dojrzałości.

 

Po zdaniu matury złożył dokumenty do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu. W podaniu napisał: „Pragnę […] poświęcić się służbie Bogu”, a w składanym wówczas życiorysie w następujący sposób motywował swą decyzję: „Chciałbym wstąpić do Seminarium Duchownego w Sandomierzu, rozumiejąc, że kapłaństwo jest moim powołaniem”. Już 8 grudnia 1955 r., w pierwszym roku formacji seminaryjnej, Stefan Siczek otrzymał strój duchowny. Kolejne lata formacji seminaryjnej zbliżały go do święceń kapłańskich. Tonsurę przyjął 17 listopada 1956 r. w kaplicy seminarium w Sandomierzu przez posługę bp. Jana Kantego Lorka. Subdiakonat otrzymał 13 listopada 1960 r. z rąk bp. Piotra Gołębiowskiego, a na diakona wyświęcił go 8 grudnia 1960 r. bp Jan Kanty Lorek. Święcenia kapłańskie, wraz z dwudziestoma kolegami, otrzymał w katedrze sandomierskiej 27 maja 1961 r. z rąk bp. Jana Kantego Lorka.

 

Pierwszą placówką, na którą 15 czerwca 1961 r. wysłał go jako wikariusza biskup sandomierski była parafia pw. św. Pawła Apostoła w Sandomierzu. Proboszczem był tam ks. kan. Julian Jarzyna – wykładowca języka łacińskiego w sandomierskim seminarium. Początek kapłaństwa ks. Stefana Siczka wiązał się z bardzo trudną sytuacją Kościoła w Polsce na początku lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Władze usunęły krzyże ze szkoły, a za nimi stopniowo usuwały lekcje religii. W tym czasie ks. Stefan Siczek z Sandomierza dojeżdżał rowerem do oddalonej o 7 kilometrów Rzeczycy Suchej, gdzie katechizował tamtejsze dzieci i młodzież.

 

W sandomierskiej parafii ks. Stefan Siczek posługiwał do 30 września 1963 r. Biskup sandomierski postanowił wówczas wysłać go na dalsze studia na Uniwersyt Gregoriański w Rzymie. Wobec negatywnych odpowiedzi władz państwowych na prośbę o wydanie paszportu, ks. S. Siczek rozpoczął w 1963 r. studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Studia te ukończył w 1967 r. z tytułem magistra prawa kanonicznego. Pracę magisterską napisał pod kierunkiem ks. prof. Józefa Rybczyka pod tytułem: „Powinowactwo jako przeszkoda małżeńska w prawodawstwie żydowskim, rzymskim i germańskim”.

 

5 sierpnia 1967 r. bp Piotr Gołębiowski ustanowił ks. Siczka wikariuszem parafii Sucha koło Pionek, a po dwóch latach – 19 sierpnia 1969 r. – mianował wikariuszem w Ćmielowie, gdzie dokończył przygotowanie rozprawy doktorskiej. Napisał ją pod kierunkiem bp. Walentego Wójcika, a nosiła ona tytuł: „Organizacja i kompetencja foralnego oficjalatu w Sandomierzu w latach 1522-1763”. Tytuł doktora prawa kanonicznego uzyskał w 1971 r.

 

W 1972 r. bp Piotr Gołębiowski mianował ks. Stefana Siczka ojcem duchownym Seminarium Duchownego w Sandomierzu na miejsce ks. kan. Ignacego Ziembickiego. Jako jedyny ojciec duchowny w seminarium codziennie celebrował dla kleryków Msze święte i wygłaszał homilie, służył im posługą w konfesjonale, prowadził dni skupienia i wygłaszał konferencje. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, gdy represją stosowaną przez władze państwowe wobec alumnów było powoływanie ich do wojska, ks. S. Siczek odwiedzał ich w jednostkach wojskowych w Bartoszycach i na Śląsku.

 

Inne funkcje, które w tym okresie piastował ks. Siczek to: obrońca węzła małżeńskiego w Sądzie Kościelnym w Sandomierzu, diecezjalny kierownik Pielgrzymki Roku Świętego do Rzymu, sędzia diecezjalny w Sądzie Kościelnym Diecezji Sandomiersko-Radomskiej w Radomiu.

 

Po czternastu latach pełnienia funkcji ojca duchownego ks. S. Siczek poprosił o zwolnienie go z tej funkcji. 26 lipca 1986 r. bp Edward Materski przychylił się do tej prośby i zwolnił go z dotychczasowej funkcji, a jednocześnie mianował go kapelanem domu generalnego Zgromadzenia Sióstr Służek NMP Niepokalanej w Mariówce. Posługa kapelana wiązała się z codziennie celebrowaną dla nich Mszą świętą z homilią, z posługą w konfesjonale, z konferencjami ascetycznymi w czasie rekolekcji i dni skupienia, z wykładami dla nowicjuszek, juniorystek i w czasie innych spotkań formacyjnych.

 

To z Mariówki właśnie ówczesny papież Jan Paweł II powołał ks. S. Siczka na pierwszego biskupa pomocniczego nowoutworzonej diecezji radomskiej. Stało się to 25 marca 1992 r. Tego samego dnia mocą bulli „Totus Tuus Poloniae Populus” papież dokonał reorganizacji struktur administracji kościelnej w Polsce i powołał do istnienia m.in. diecezję radomską. Ks. Siczek wraz z biskupem Adamem Odzimkiem zostali biskupami pomocniczymi przy biskupie Edwardzie Materskim, dotychczasowym biskupie sandomiersko-radomskim.

 



 

Msze Św. - gdzie, kiedy?

 
Miejscowość

Godzina

Dzień tygodnia

Parafie na stronach www

 

Galeria Foto

 
© 2017 Diecezja Radomska.
Kuria Diecezji Radomskiej ul. Malczewskiego 1; 26-600 Radom
Kontakt z administratorem
PODZIEL SIĘ CIEKAWYMI INFORMACJAMI
Powered by CHABER