Szanowni Państwo, w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w ramach naszego serwisu stosujemy pliki „cookies” (tzw. „ciasteczka”).

Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących „cookies” oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.

Jeśli nie wyrażają Państwo zgody, uprzejmie prosimy o dokonanie stosownych zmian w ustawieniach przeglądarki internetowej.

Więcej o plikach „cookies” oraz jak je wyłączyć: Informacja o plikach cookies / Polityka cookies

RSS:

RADOM - Kościół rektoralny pw. św. Katarzyny
___________________________________________________________________________



ul. S. Żeromskiego 6/8
26-600 Radom
gmina: Radom
powiat: radomski
województwo: mazowieckie

DEKANAT RADOMSKI CENTRALNY
+48 (48) 362 72 15
radom@bernardyni.pl
+48 (48) 363 14 10
www.radom.bernardyni.pl/


Proboszcz:

Kapłani:

Msze Świete:

Niedziela i Święta:
Święta zniesione:
Dni powszednie:

Opis:

Bracia zakonni:

Br. Kazimierz Górka OFM - ekonom, opiekun kuchni dla ubogich
Br. Jan Chryzostom Świrk OFM - zakrystian

 

Kościół rektoralny pw. Św. Katarzyny wraz z przylegającym do niego klasztorem Ojców Bernardynów leży na terenie parafii pw. św. Jana Chrzciciela (fara).

 

Rys historyczny: Bp Paweł i bp Jan, sufragani krakowscy, nadali w 1467 r. odpust zbu­dowanemu poza murami miasta kościołowi pw. św. Katarzyny. Ojcowie Bernardyni przybyli do Radomia w 1468 r., aby podjąć i zrealizować budowę kościoła i klasztoru z fundacji króla Kazimierza Jagiellończyka. Fundacja ta została zatwierdzona przez biskupa krakowskiego Jana Rzeszowskiego 27 maja 1469 r. Później bł. Władysław z Gielniowa, patron Warszawy, głosił w „rodzinnym" - jak go nazywał kościele radomskim swoje słynne kazania. Budowę kościo­ła murowanego wraz z wieżą i zakrystią oraz pomieszczenia biblioteki i spiżarni rozpoczęto po roku 1480. Natomiast po 1506 r. rozpoczęto budowę murowanego klasztoru i innych po­mieszczeń. Całość została zakończona około 1516 r. Pod koniec XVI w. dobudowano kaplicę św. Anny, która została poświęcona w 1598 przez bp. Dymitra Solikowskiego. Prawdopodobnie także w XVI w. cały kompleks został otoczony basztami, wałami i fosą. W początkach XVII w. za rządów gwardiana o. Szymona z Sokala dokonano remontu prezbiterium, odnowienia wnę­trza świątyni i wieży. Po tych zmianach bp Mikołaj Oborski, sufragan krakowski, konsekro­wał 29 października 1671 r. ołtarze św. Anny, Świętego Krzyża, świętych Aniołów Stróżów. Bp Franciszek Potkański, sufragan krakowski, konsekrował 25 października 1754 r. cztery dal­sze ołtarze. Kolejne remonty prowadzono w latach trzydziestych i czterdziestych XIX w. (wieża, dachy na kościele i klasztorze, nowa posadzka, odnowa wnętrza) i dobudowano według projek­tu architekta Zabierzyckiego nową kaplicę pw. św. Agnieszki. W XIX w. klasztor był ośrodkiem życia narodowego, zwłaszcza w latach 1861-1864. Wynikiem zaangażowania bernardynów w ruch narodowy i powstańczy była kasata klasztoru. Konwent został rozwiązany w 1864 r.: część zakonników przewieziono do klasztoru etapowego w Wielkiej Woli - Paradyżu, niektó­rzy pozostali w Radomiu do roku 1866, kiedy to po śmierci o. Kawczyńskiego duszpasterstwo przy kościele objęli księża diecezjalni. Przeważnie nosili formalnie tytuł wikariusza par. św. Ja­na, byli jednak rektorami kościoła pobernardyńskiego. Po 1887 dobudowano kruchtę według projektu budowniczego Rudolfa Mejera z Radomia i odnowiono wnętrze. Prace remontowe prowadzono także pod koniec XIX i na pocz. XX w. Dość gruntowne zmiany i remonty zaszły w latach 1911-12 staraniem rektora ks. P. Dembowskiego według projektu architekta Stefana Szyllera z Warszawy. Od końca lat 20-tych XX w. myślano o sprowadzeniu ponownie bernar­dynów do Radomia. Starania prowadził m.in. ks. Wacław Kosiński, proboszcz parafii św. Jana. W wyniku tych zabiegów 2 sierpnia 1936 r. uroczyście zostali wprowadzeni zakonnicy „ku przerażeniu i niezadowoleniu socjalistów radomskich". 5 lutego 1959 r. groźny pożar zniszczył dach kościoła i klasztoru, pilnie więc podjęto konieczne remonty. Od 1997 r. prowadzone są dalsze prace konserwatorskie. W ołtarzu głównym znajdują się pochodzące z końca XV w. rzeźby w drewnie, które zostały wykonane pod wpływem szkoły Wita Stwosza. Na placu przed kościołem znajduje się figura Matki Bożej Niepokalanej z 1858 r. postawiona przez Antoniego Plewińskiego, jako druga na świecie po ogłoszeniu dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP. Poświęcono ją 13 czerwca tegoż roku. Murowana brama-kapliczka jest pozostałością dawnej bramy wjazdowej z kompleksu murów w XVI w. Klasztor był budowany w kilku fazach: po­czątek w XVI w., potem w wiekach XVII i XIX. Jest to budynek murowany z cegły czerwonej, dwukondygnacyjny z podpiwniczeniem i poddaszem, dach pokryty jest dachówką.



Msze Św. - gdzie, kiedy?

 
Miejscowość

Godzina

Dzień tygodnia

Galeria Foto

 
© 2017 Diecezja Radomska.
Kuria Diecezji Radomskiej ul. Malczewskiego 1; 26-600 Radom
Kontakt z administratorem
PODZIEL SIĘ CIEKAWYMI INFORMACJAMI
Powered by CHABER