Katecheza nr 22 – Znaczenie śpiewu i milczenia w liturgii

170

Liturgia jest szczególnym i uprzywilejowanym miejscem spotkania z Chrystusem. Gdy gromadzimy się na jej celebrowaniu, sam Pan jest pośród nas obecny i doświadczamy Jego mocy we wspólnocie wierzących. Czynne uczestnictwo w liturgii wymaga od nas konkretnego zaangażowania i włączenia się w celebrowaną rzeczywistość. Jednym ze sposobów czynnego udziału w liturgii jest śpiew. Już św. Augustyn pisał: „Kto kocha – ten śpiewa”. Śpiew jest więc odpowiedzią naszego serca na Miłość, która obecna jest w Eucharystii.

Śpiewem własnym liturgii rzymskiej jest chorał gregoriański – jednogłosowy śpiew z łacińskim tekstem. Zachęca się, aby nadal uczyć śpiewać wiernych niektórych części Mszy św. w języku łacińskim (OWMR 41). Dziś w naszych kościołach śpiewa się różne pieśni wielogłosowe w językach narodowych. Warto pamiętać, że śpiew ma pomagać każdemu z nas w przeżywaniu liturgii. Trzeba zwrócić uwagę, aby śpiew wykonywać w odpowiednim tempie. Nie należy wyprzedzać ani nie zwalniać, a także nie przekrzykiwać innych.

Duże znaczenie w celebracji liturgii posiada także milczenie. Jest ono konieczne już przed rozpoczęciem Mszy św., aby dobrze przygotować się do spotkania z Chrystusem i wejść w atmosferę skupienia. Warto pamiętać, że nie rozmawiamy po wejściu do kościoła, aby nie przeszkadzać i nie rozpraszać obecnych i modlących się.

Podczas Mszy św. zachowujemy milczenie:

  • po wezwaniu do aktu pokuty – uświadamiamy sobie wtedy naszą słabość i wzbudzamy akt żalu za popełnione grzechy
  • po wezwaniu „Módlmy się” przed kolektą – w ciszy serca wypowiadamy intencję, z jaką przychodzimy na Eucharystię, a celebrans, który przewodniczy liturgii „zbiera” je i przedstawia Bogu
  • po homilii (kazaniu) – rozważamy usłyszane treści
  • po Komunii Św. – wychwalamy Boga obecnego w naszym sercu i przedstawiamy Mu nasze prośby.

Aby dobrze i owocnie przeżywać liturgię potrzebna jest świadomość ważności i doniosłości śpiewu i odpowiedzi na wezwania celebransa. Śpiew jest wyrazem naszej radości. Od chrześcijańskiej starożytności powtarzane jest powiedzenie: „kto dobrze śpiewa, ten podwójnie się modli”. Niech ono zachęci nas do gorliwości w wyrażaniu radości naszego serca z obecności Pana. Także, aby wejść w głębię przeżywanej tajemnicy, konieczne jest zachowanie w odpowiednich momentach Mszy św. pełnego czci milczenia i skupienia. Pamiętajmy o tym i postarajmy się zwrócić szczególną uwagę na te elementy podczas tej Eucharystii.