JANOWIEC n. WISŁĄ – Parafia pw. św. Stanisława bp. m. i św. Małgorzaty

1592

KONTAKT:

Parafia pw. św. Stanisława bp. m. i św. Małgorzaty
Rynek 6,
24-123 Janowiec n. Wisłą
woj. lubelskie

T: +48 81 881 52 27
E: socha.janusz@wp.pl
W: #


DUSZPASTERZE:

  • Proboszcz:
    • ks. Janusz Henryk Socha
  • Wikariusz:
    • ks. mgr Jacek Kutkowski

MSZE ŚW.:

  • Niedziele / Uroczystości:
    • 8.00;
    • 10.00;
    • 11.30;
    • 15.30
  • Święta zniesione:
    • 8.00;
    • 10.00;
    • 17.00
  • Dni powszednie:
    • 7.00;
    • 7.30

O PARAFII:

  • Do parafii należą:
    • Baryczka, Brzeście, Helenów, Ignaców, Janowiec, Janowiec Nowy, Janowice, Lucimia, Ławeczko Nowe, Ławeczko Stare, Mszadla, Oblasy, Rudki, Trzcianki, Wojszyn
  • Odpusty:
    • św. Stanisława (8 maja),
    • św. Małgorzaty (13 lipca),
    • św. Anny (26 lipca),
    • św. Tekli (23 września)
  • Dni adoracji Najświętszego Sakramentu:
    • 10, 11, 12 marca
  • Kościół filialny:
    • pw. Miłosierdzia Bożego w Lucimi,
      • Msza św. w niedziele o godz. 14.00
  • Historia:

Pierwotnie wieś Serokomla była własnością Janowskich herbu Syrokomla. Piotr Firlej, kasztelan wiślicki i wojewoda ruski, późniejszy właściciel wystarał się w 1537 r. o prawa miejskie brandenburskie od króla Zygmunta I Starego i nadał nazwę Janowiec. Następnie wybudował zamek „na podobieństwo zamku królewskiego w Krakowie”. Janowiec był później własnością Dulskich, Tarłów, Lubomirskich i Piaskowskich. Król Zygmunt III Waza gościł tu w 1591 r. W roku 1606 r. rokoszanie Zebrzydowskiego zebrani pod Janowcem doszli do ugody z królem. W 1656 r. Szwedzi złupili i zniszczyli zamek i miasto. W Janowcu gościł także król Michał Korybut Wiśniowiecki w 1672 r., a w 1716 r. król August II. Parafia została erygowana przed 1325 r. Pierwotny drewniany kościół istniał tu ok. 1326 r. Z kolei świątynię murowaną pw. św. Stanisława bp. oraz św. Małgorzaty wzniósł ok. 1350 r. biskup krakowski Bodzanta. Kolejna świątynia powstała w 1535 r. z fundacji Piotra Firleja, z częściowym wykorzystaniem starego kościoła gotyckiego. W 1559 r., gdy Firlejowie przyjęli wyznanie ewangelicko-reformowane, kościół został zamieniony na zbór kalwiński. Stan taki trwał do 1599 r. Wówczas decyzją Stanisława Tarło, starosty sochaczewskiego, świątynia została przywrócona katolikom. Kościół był gruntownie przebudowany w latach 1585–1600 i ponownie erygowany z fundacji Barbary z Dulskich Tarłowej, starościny sochaczewskiej. Świątynię dedykowano w 1604 r. W 1914 r. uległa częściowemu spaleniu. Obecny kościół jest w stylu późnorenesansowym z gotyckimi pozostałościami, orientowany, z białego kamienia wapiennego i cegły. Posiada dwa gotyckie portale kamienne do kaplicy św. Anny z rytymi napisami, wśród których najstarszy, czytelny, pochodzi z 1558 r. Na uwagę zasługuje także umieszczony w prezbiterium manierystyczny pomnik nagrobny Andrzeja Firleja i jego małżonki Barbary ze Szreńskich wykonany w XVI w. przez Santi Gucciego – nadwornego artysty króla Stefana Batorego. W latach 2003–2009 staraniem ks. Janusza Sochy kościół był restaurowany.


MAPA DOJAZDU: