GRABÓW n. PILICĄ – Parafia pw. Świętej Trójcy

2100
Kościół pw. Świętej Trójcy w Grabowie n. Pilicą. Foto: Jerzy Kutkowski

KONTAKT:

Parafia pw. Świętej Trójcy
ul. Kościelna 1
26-902 Grabów n. Pilicą
woj. mazowieckie

T: +48 792 281 405
E: #
W: #


DUSZPASTERZE:

  • Proboszcz:
    • ks. Jan Pękacz
  • Wikariusz:
    • ks. mgr Przemysław Chrzanowski

MSZE ŚW.:

  • Niedziele / Uroczystości:
    • 8.00;
    • 10.00;
    • 12.00;
    • 16.00
  • Święta zniesione:
    • 8.00;
    • 16.00
  • Dni powszednie:
    • 7.00;
    • 7.30

O PARAFII:

  • Do parafii należą:
    • Broncin, Brzozówka, Cychrowska Wola, Czerwonka, Grabina, Grabów, Grabów Nowy, Grabowska Wola, Grabów Zaleśny, Koziołek, Lipinki, Nowa Wola, Paprotnia, Strzyżyna, Tomczyn, Wyborów, Utniki, Zwierzyniec
  • Odpusty:
    • Uroczystość Świętej Trójcy,
    • św. Michała Archanioła (29 września)
  • Dzień adoracji Najświętszego Sakramentu:
    • 15 października
  • Historia

Parafia została erygowana ok. 1382 r. przez Biskupa Poznańskiego Andrzeja z Bnina. Należała początkowo do diecezji poznańskiej. Pierwszy kościół drewniany powstał wraz z erekcją parafii. Kolejny postawiony był w XVI w. i został spalony przez Szwedów w 1656 r. Następną świątynię modrzewiową, fundacji Ignacego Walewskiego podkomorzego królewskiego, wybudowano w 1776 r. Spłonęła ona w 1906 r. Wtedy też, do czasu wybudowania nowego kościoła, postawiono tymczasową kaplicę z materiału zakupionego z prezbiterium dawnego kościoła w Stromcu i umieszczono w niej dawny wielki ołtarz. Obecny kościół, wg projektu arch. Tomasza Pajzderskiego, został zbudowany w latach 1907–1912 staraniem księży Józefa Janiszewskiego, Stanisława Chatłasa, Stanisława Tomaszewskiego, Marcina Zarębowicza, parafian i pomocy finansowej hr. Jana Zamoyskiego. Poświęcenie kamienia węgielnego odbyło się w 1910 r. Kościół został pobłogosławiony w stanie surowym 2 IX 1913 r. przez ks. Feliksa Kuropatwińskiego, dziekana z Kozienic. Dedykacji świątyni dokonał 21 VIII 1922 r. bp Paweł Kubicki. Kościół został doszczętnie zburzony podczas II wojny światowej. W pierwszym okresie po wojnie urządzono prowizoryczną kaplicę ze starego baraku. Kościół został odbudowany w latach 1950–1953 w stylu neoromańskim staraniem ks. Czesława Rejdaka wg projektu arch. Janusza Kalbarczyka. Pobłogosławienie świątyni w stanie surowym nastąpiło 29 IX 1953 r., a dedykacja 24 V 1964 r. Kościół jest murowany z czerwonej cegły. Pochodzi ona w większości ze zburzonej w 1942 r. starej dzwonnicy. Jest to świątynia trójnawowa, dwuprzęsłowa, z transeptem, w stylu neoromańskim.


MAPA DOJAZDU: