Modlitwa o beatyfikację Biskupa Piotra Gołębiowskiego

695
Modlitwa o beatyfikację Sługi Bożego Biskupa Piotra Gołębiowskiego. Foto: ks. S. Piekielnik / www.diecezja.radom.pl

– Dzisiaj składamy naszą modlitwę błagalną, aby – jeśli jest taka wola Boża – dokonała się beatyfikacja księdza biskupa Piotra Gołębiowskiego – mówił bp Henryk Tomasik, który przewodniczył Mszy św. w radomskiej katedrze. Sługa Boży Biskup Piotr zmarł 40 lat temu w Nałęczowie podczas sprawowania Eucharystii.

Kolejne rocznice śmierci bp. Gołębiowskiego zwykle gromadziły wspólnotę diecezjalną w Jedlińsku, w kościele chrztu Sługi Bożego. W tym roku z powodu epidemii koronawirusa i remontu kościoła w Jedlińsku Eucharystia z modlitwą o beatyfikację została odprawiona w radomskiej katedrze.

W homilii bp Tomasik przypomniał najważniejsze i najtrudniejsze wydarzenia z życia bp. Gołębiowskiego, m.in. zaangażowanie w obronę jedności Kościoła, gdy komunistyczne władze w Wierzbicy chciały dokonać Jego rozbicia oraz jego porwanie. Za to – jak mówił bp Tomasik – „ówczesne władze państwowe nie lubiły księdza Piotra Gołębiowskiego, że karały niepokornego biskupa w różny sposób”. Pasterz Diecezji Radomskiej przypomniał również szczególne wyznanie, które bp Gołębiowski zapisał w przedwojennym „Siewcy Prawdy” (1932):

„Chwilami wydaje się, że Zbawiciel opuścił swą Oblubienicę. Jesteśmy świadkami ciężkich przeżyć Kościoła. Bo to w niektórych krajach srożą się krwawe prześladowania za wiarę. Gdzie indziej wrogowie Kościoła walczą z nim zajadle piórem i słowem. Patrzymy na tę zaciekłą walkę z przerażeniem i smutkiem. Chwilami wydaje się, że Zbawiciel opuścił swą Oblubienicę. Lecz nie! On jej nie opuścił, ani nie opuści, bo wyraźnie powiedział: «Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata». Czuwa przeto Chrystus nad swoim Kościołem i z góry przewidzianą drogą go prowadzi poprzez smutki i walki do radości i odpoczynku. Jakże często tego samego systemu trzyma się Pan Bóg w prowadzeniu poszczególnych ludzi! [ …] Żadne niepowodzenia niech nas nie zniechęcają do służenia Bogu, ale raczej niech nas do Niego zbliżają i niech wywołują w sercu pożądanie dóbr duchowych.”

– Jak bardzo te słowa są aktualne w dzisiejszych czasach. Dlatego potrzeba mocnego zakotwiczenia umysłów i serc w Chrystusie i kierowanie się wiarą – dodał Biskup Radomski.

Bp Tomasik przypomniał również rozmowę nt. kapłańskiej śmierci, którą można nazwać proroczą:

– Podczas jednego ze spotkań z kapłanami ktoś wspomniał postać bp. Szczepana Sobalkowskiego, biskupa diecezji kieleckiej, który zmarł na Jasnej Górze, następnego dnia po przyjęciu sakry biskupiej. Księża mówili wówczas w obecności bpa. Piotra, że taka śmierć przed cudownym obrazem Matki Bożej to wielka łaska. Ksiądz biskup Piotr powiedział, że największą łaską dla kapłana jest śmierć podczas Mszy świętej, ale po przyjęciu Komunii Świętej. I takiej łaski doświadczył ksiądz biskup 2 listopada 1980 roku przechodząc do nowego życia tuż po przyjęciu Komunii Świętej i po udzieleniu Komunii Świętej jednej z sióstr. – powiedział bp Tomasik.

Bp Henryk Tomasik, homilia:

 

Bp Piotr Gołębiowski urodził 10 czerwca 1902 r. w Jedlińsku. W 1919 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Sandomierzu, gdzie został przyjęty od razu na drugi rok studiów. W seminarium uchodził za zdolnego, obowiązkowego i rozmodlonego alumna oraz za dobrego przyjaciela. W 1923 roku jeszcze jako kleryk został wysłany na dalsze studia filozoficzno-teologiczne do Rzymu; tam zdobył doktorat z filozofii (1925) i teologii (1928). W czasie studiów 12 października 1924 w katedrze sandomierskiej przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Piotra Kubickiego. Był profesorem teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu, a od 1941 roku – proboszczem w Baćkowicach. W czasie okupacji na plebani prowadził „tajne komplety” dla młodzieży. Po wojnie w 1945 roku został rektorem przy kościele Świętej Trójcy w Radomiu, a następnie proboszczem w Koprzywnicy. W 1957 r. papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym sandomierskim. Od 1967 r. bp Gołębiowski samodzielnie kierował diecezją najpierw jako Wikariusz Kapitulny, później jako Administrator Apostolski. Z uwagi na charakter swojej pracy duszpasterskiej nazywany jest: „Biskupem Maryjnym”. Bp Gołębiowski zmarł w niedzielę 2 listopada 1980 roku około godziny 8.00, po Komunii Św. podczas sprawowania Mszy św. w Kaplicy Sióstr Służek NMP Niepokalanej w Nałęczowie.

Diecezja Radomska prowadzi proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Biskupa Piotra Gołębiowskiego. Informacje na temat procesu można znaleźć na specjalnie utworzonej stronie (www.bppiotr.pl) oraz na naszej stronie diecezjalnej (>>TU<<).

Zachęcamy do modlitwy za wstawiennictwem Sługi Bożego, bp. Piotra Gołębiowskiego:

“Panie Jezu Chryste, Najwyższy Pasterzu,
Ty powołałeś Biskupa Piotra do służby kapłańskiej
i wprowadziłeś go do grona następców Apostołów.
Dziękujemy Ci za jego żarliwość o świętość i jedność Kościoła.
Pomóż nam naśladować Jego bezgraniczne zawierzenie,
ofiarną służbę i synowskie oddanie Twojej Matce.
Racz wynieść go na ołtarze,
aby te cnoty zajaśniały dzisiejszemu Kościołowi i jego pasterzom.
Udziel nam, za jego przyczyną,
zgodnie z Twoją wolą, tej łaski, o którą pokornie prosimy
……………………………………………..

Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.”